در آخرین بیت صدا آنجا که دل به آسمان راه دارد، می توان با یک قدم به سوی حقیقت بال گشود. در پشت پنجره ی غبار آلود انتظار، شاید قاصدک خبر چین را دید. شاید در باغ سکوت لحظه ها، تبسم خیالی عشق را یافت. در لحظه لحظه های جدایی، واژه های مرگ پیداست، در سایه های کم رنگ امید نشانه ای از بودن نیست. در زیر چتر غم زده نمی توان خود را از بغض خالی کرد. باید دل را زیر باران شست. باید دوست را زیر باران دید، باید عشق را زیر باران یافت. باران لبخندی است از رهایی به سوی آزادی.

      و آن زمان که عاشق مي شوي

                                       و مي داني که عشقي هست

                                       و باور داري کسي که تو را دوست دارد

                                       و در آن شبهاي سرد و يخبندان با تو مي ماند

                                       در آن لحظات مي فهمي دوست داشتن چقدر زيباست ....

                                       و آن زمان که کسي در فراسوي خيال تو نيست

                                       و تو تنهاي تنها در جاده هاي برهوت زندگي قدم مي زني 

                                       تنها اوست که به توآرامش خيال مي دهد ....

عشقم با تو جانی دوباره می گیرم و این جون نا قابل رو نثارعشق بی همتات میکنم.

با تو دریا میشم ابر می شم نهایتش بارون میشم تا اشک غرور رو زیر پات جاری کنم.

 بیا پیشم با من حرف بزن آرومم میکنی چون نیازم به نیازت زنده است.

بیا ای عزیزبی تو هیچ و با تو همه چیزم.بی تو کویر بی عشق با تو سبزه زار محبتم.

 دلم با صفای دلت آروم میشه این آرامش با گرمی صدات تا اوج بی نهایت پرواز میکنه.

مهربونم سرنوشتم به سرنوشتت گره خورده پس بیا با هم بسازیم این سرای ابدی رو.

برای تو مینویسم توئی که دنیات به زیبائی آسمون بی کرانه الهه زیباییهاست .

ای تک ستاره م .. عاشقت میمونم تا زمانی که نفسم با نفس تو آمیخته.. یعنی تا آخرین نفس ..

عجب صبری خدا ادرد!

اگر من جای او بودم که اول ظلم را می دیدم از مخلوق بی وجدان،جهان را با همه زیبایی وزشتی به

روی یکدیگر ویرانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم که می دیدم یکی عریان ولرزان،دیگری پوشیده از صد جامه رنگین زمین وآسمان را

واژگون مستانه می کردم

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم که در همسایه صدها گرسنه،چند بزمی،گرم عیش ونوش

می دیدم،نخستین نعره مستانه را خاموش آن دم بر لب پیمانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم نه طاعت می پذیرفتم،نه گوش از بهر استغفار این بیدادگرها تیز کرده پاره پاره در

 کف زاهد نمایان سجه صد دانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم برای خاطر تنها یکی مجنون صحرا گرد بی سامان هزاران لیلی ناز آفرین را کوه به

 کوه آواره ودیوانه می کردم

عجب صبری خدا دارد!اگر من جای او بودم به گرد شمع سوزان دل عشاق سرگردان سراپای وجود بیوفا

معشوق را پروانه میکردم.

عجب صبری خدا دارد!

اگر من جای او بودم به عرش کبریایی با همه صبر خدایی تا که می دیدم عزیزی نابجا ناز بر یک

نارواگردیده خواری می فروشد،

گردش این چرخ را وارونه بی صبرانه می کردم.

عجب صبری خدا دارد

!

چرا من جای او باشم؟همین بهتر که او خود جای خود بنشسته وتاب وتماشای تمام زشتکاریهای این

مخلوق را دارد،وگرنه من بجای او چو بودم،

یک نفس کی عادلانه سازشی باجاهل فرزانه می کردم!

                                                           *عجب صبری خدا دارد*

هر روز اگر یک بوسه مهمان تو باشم    

عمری به شیرینی غزل خوان تو باشم  

با من اگر پیمان نگه داری به یاری 

من تا نفس دارم به پیمان تو باشم  

عشق تو شد فرمانروای هستی من 

تا هر چه فرمایی به فرمان تو باشم  

گر در تو حیران مانده ام بر من ببخشای 

من دوست می دارم که حیران تو باشم 

حیران چشمان تو بودن رستگاری است 

بگذار تا حیران چشمان تو باشم.

عشق واقعي، ايثار است. با دادن و نه ستاندن، با از دست دادن و نه به دست آوردن،

 با رهاكردن و نه با تملك است كه عشق می‌ورزيم.

زندگی حقيقی در عشق خدا و مهر به موجودات ريشه دارد، برخاك تواضع می‌رويد

و ميوه‌اش معرفت الهی‌ست.

شعله عشق هرگز خاموش نمی‌شود . تمامی ظلمت دنيا هم قادر به خاموش كردن

آن نيستند.

تنها عشق حقيقی عشق الهی‌است . انواع ديگر عشق در صورتی مفيدند كه عشق

 الهی در قلب حضور داشته باشد.

عشق حتی زمانی كه آسيب ببيند نمی‌تواند آسيب برساند. عشق صبور، بخشاينده

و وفادار است. عشق اعتماد می‌كند و می‌بخشد بی‌آن كه به فكر گرفتن باشد.

مهمترين وظيفه برای جوينده معنويت، پرورش عشق به خداست. با عشق به

زنجديدگان می‌توان به خدا عشق ورزيد.

راه عشق شعله‌ها هموار می‌كنند، راه عشق را فقط كسانی می‌پيمايند كه شهامت

 آن را دارند از ميان شعله‌ها بگذرند، فقط چنين كسانی به سرور ابدی دست خواهند

يافت.

عشق منجی جهان است. پرده‌ها را كنار بزنيد تا عشق وارد شود، تا اگر تندبادها

خروشند و توفان‌ها شما را در برگيرند در آرامش باشيد.

منتظر نشويد تا ديگران به شما عشق بورزند، بلكه نخست شما بايد به آنها عشق

بورزيد.

 قربونش  بره اجي عسل...................

                         لطفا برای داداش گلم نظر بدین 

 داداش من خیلی بسر باهوشی

                 هست و خیلی با حاله وای هرچی از

وروجک بازی هاش بگم کم گفتم خلاصه

بگم با ادب

دوستاي گلم نطر يادتون نره

آ

زندگی به من آموخت که چه گونه اشک بریزم ، ولی نیا موخت که چه گونه سرازیرش کنم،

......این روزها دلت با ما نیست نگفتم چرا......
توی ساحل روی شن ها قایقی به گل نشسته

 یکی با چشمونه گریون گوشه ای تنها نشسته ،

نگاه پراضطرابش به افق به بینهایت ساکت اما تو قلبش داره یک دنیا شکایت،

تو چشماش حلقه ی اشک توی قلبش غم دنیا

 منتظر به راه یار تا بیاد امروز و فردا

 باورش نمیشه که عشق و همه دنیاش زیرآب ،

تنها مونده توی ساحل زندگی براش عذابه تنهایی براش عذابه،

خاطرات لب دریا دیگه از یادش نمیره ،

همه دنیاش زیر آب و خودشهم به غم اثیر

 دست بی رحم زمونه عشقشو برده به دریا

 حالا از خودش می پرسه میادش آیا و آیا ،

عاشقی که تنها باشه تویه دنیا نمی مونه

 دل عاشقو شکستن شده کار این زمونه

 خاطراته لب دریا دیگه از یادش نمیره،

همه دنیاش زیر آب و از غم دوریش میمیره

 هرگز از یادش نمیره از غم دوری میمیره دیگه از یادش نمیره ه ه ه ه....

آسمان پر از ابرهای سیاه است ،دلم گرفته، تصویر تو اکنون مقابلم جان پیدا کرد،وچون عشق در چشمانم می چرخد ،گل قشنگم،امشب برای من شبی است غم انگیز ،انگار آسمان نیز حاله مرا دارد،شاید آسمان هم برای غم آشقانه روی زمین گریه می کند،غم عاشقی چون من......